Özellikle şu günlerde Afili yalnızlığı oynamak hiç kolay değil.
insanlar bile artık eskisi gibi davranıp düşünmüyor.
Aslında tamda burada kendimden bahsetmek istiyorum.
Önceki hayatıma geri dönmek için her şeyi yapardım.
Hani hiç bir şeyi hissetmediğim o güzel günlere, Hiç düşünmediğim
yaptığım bütün hataların bana güzel geldiği günlere.
Bazı yaptığım şeylerden dolayı hissettiğim pişmanlığı kelimelere dökemem.
Ders alıp susmalı mı?, Yanına bırakmamalı mı ? Bilmiyorum.
Fark etmiyor zaten.
Özellikle bazı insanlara söyleyeceğim tek şey; Ancak hayatımı uzaktan seyredersiniz lafı olur.
Aslında o kadarını hak etmeyen insanlar bile mevcut hayatımda.
Kurtulmak istiyorum, Kendimden. Her şeyi geride bırakmak istiyorum



[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
Clementine: Pek konuşmayan bir tipsin, değil mi?
Joel: Sadece… Pek ilginç bir hayatım yok. İşe giderim, eve dönerim… Ne diyeceğimi bilemiyorum. Günlüğümü okumalısın… Bomboş denebilir…
Clementine: Gerçekten mi? Bu seni üzüyor mu? Ya da kaygılanıyor musun? Ben hep hayatımı tam olarak yaşayamadığımı düşünüp kaygılanırım. Her imkanı değerlendirmek hiç bir anı boşa harcamamak isterim. Sen gerçekten çok tatlısın. Tanrım, böyle demeyi kesmeliyim! Seninle evleneceğim. Bundan eminim.
Joel: Peki