Çevrimdışı

Acının insanı olgunlaştırdığı, olgunluğun daha verimli hale getirdiği söylenir. doğrudur ama acı çekmenin insanı olgunlaştırmadığı kesin. Acı çeken insan kendi kabuğunda yada fildişi kulesinde kendisini diğerlerinden farklı ve hatta biraz üstün görür. Kendisinin herkesin katlanamadığı acılara katlandığını düşündüğünden kendine hayatın hediyeler sunması gerektiğini düşünür. Acı çekmek budur. ama acıyı yenmek... O tadına doyulmaz en güzel nimettir. Insan güçlenir. olgunlaşır. verimli hale gelir. Hayattan beklemekten vazgeçer, hayata bi şeyler katmaya başlar. Görüşü durulaşır. daha net bakar olaylara. Sözü, kelamı, kalemi kuvvetlenir. Evet hayatta hepimizin başına gelmiş acı deneyimler, tecrübeler olmuştur. Ama onların arkasına saklanmak yerine, onları arkanızda bıraktıgınızda güçlenmiş sayılırız. Arkamızı dayayabileceğimiz yığınla tecrübe edinmiş oluruz.
Neye benzer bu biliyor musunuz? yemeği pişerken tencereden değil, ocagın altını kapattıktan sonra yeriz.
O yüzden acımızla, imtihanımızla, hatamızla, kusurumuzla ne kadar çabuk barışırsak o kadar iyi.