Çevrimdışı

Canım yandığında kimsenin yanına gidemedim. Koydum kafamı dizlerimin üstüne, canım çıkana dek ağladım. Bir kişinin bile ruhu duymadı

 

Çevrimdışı

Sen bakma bu kadar hüzünlü şeyler yazdığıma, ben çok gülerim. Ve gülerken hiç kimse yalan olduğunu anlayamaz.

 

Çevrimdışı

Özlemini çektiğim şey arzulardan ziyade, belki de acı çekme ihtiyacıydı.

 

Çevrimdışı

Herkesi yarına götüremezsin, bazıları dünde kalmalı...

 

Çevrimdışı

Gidelim.......

Çekelim küflenmiş umut zincirini yüreğimize,
Vakit demir alma zamanı,
Vardır biz gibi elbet bir yaralı,
Elbet bulunur bize de sığınacak bir liman

 

Çevrimdışı

bir şeyler anlatmak için ağzımı açmışım, sonra hislerimi dile getirecek kelimeleri bulamamışım da tekrar kapatıp derin bir nefes almışım gibi

 

Çevrimdışı

Ulan düşleri bile pahalı bu kentin!
Hep yürek üstü düşüyorum aşka…
Öznesi bir bitişin üstüne devriliyor sancılarım
Ve yaralarıma tuz basıyor, hatırımdaki hatıralara değince adın…
Aşk diyorum sonra
Ömrümün en büyük imla hatası

 

Çevrimdışı

Tehlikeyi uzaklarda arama, sana zarar veren ya akrabandır, ya da akraban. Fazla nazın aşıkları usandırdığı gibi, fazla istekte aşık usandırır

 

Çevrimdışı

Arkasından konuşan çoksa, çoktan zirveye çıkmışsınız demektir

 

Çevrimdışı

Artık çocuk değiliz,
susarak da bir şeyler diyebiliriz