insan, durup dururken sorun üreten bir tabiata sahip. birini çekememek, kıskanmak da bunun içinde. kişi kendinde neyi eksiklik olarak görüyor ve onu tamamlayamıyorsa o eksiğini yanında, yakınında veya çevresinde ya da karşısında arıyor. kimde olduğunu algılıyorsa kıskançlığı işte tam da o zaman başlıyor.

bu bir zeka, bir başarı, zenginlik yahut bir güzellik olabiliyor. bu durumda kendinizle barışık olmayı seçmeli, kendinizi sevmelisiniz. yoksa üstesinden gelemiyorsunuz bu duygunun.

-kıskanç değilim ama ilişki içinde kıskanırsam beynime oksijen gitmediği olursa falan işte o zaman eyvah;p şaka şaka.

Bir toz gibiymişim, havada uçuyormusum..