[Tanem]

Peygamberimiz (sav) başta namaz olmak üzere Allah’ın hükümlerini Kur'an vasıtası ile insanlara ve cinlere anlatmıştır. Çünkü Kur'an insanlara olduğu gibi her hususta cinlere de rehberdir...

“Ve bir zaman, cinlerden birtakımını Kur’ân’ı dinlemeleri üzere sana yöneltmiştik. Nihâyet ona (ulaşarak) hazır olduklarında (birbirlerine): “Susun (dinleyin)!” dediler. (O Kur’ân kırâeti) bitirilince de (artık îmân etmiş kimseler ve Allah’ın azâbı ile) korkutucular olarak kavimlerine döndüler. Dediler ki: “Ey kavmimiz! Doğrusu biz, Mûsâ’dan sonra indirilen, kendinden öncekileri tasdîk eden, hakka ve dosdoğru bir yola hidâyet eden bir kitab dinledik!” “Ey kavmimiz! Allah’ın da’vetçisine icâbet edin ve ona îmân edin ki (Allah) sizin için günahlarınızdan (bir kısmını) bağışlasın ve sizi (pek) elemli bir azabdan kurtarsın!” “Artık kim Allah’ın da‘vetçisine icâbet etmezse, bu yüzden yeryüzünde (Allah’ı) âciz bırakıcı değildir ve kendisi için, O’ndan (Allah’dan) başka (azâbı def’ edecek) dostlar yoktur. İşte onlar, apaçık bir dalâlet içindedirler!” (Ahkâf, 29–32)

Cinler de Kur'ân’daki emirleri yerine getirmekle yükümlüdürler

Bilindiği üzere cinler insanlar gibi topraktan değil ateşin dumansız alevinden yaratılmışlardır. Fakat onlar da insanlar gibi toplumsal yaşantıları olan bir ümmettirler. Yiyip içerler, evlenip çocuk sahibi olurlar.
Cinlerin insanlar ile olan en önemli ortak özellikleri Hz. Muhammed’in (asm) gösterdiği iman ve İslâm yolunda Allah’a ibadet etmeleri ve neticede cennet ya da cehenneme girecek olmalarıdır.
Bu hususta Dahhâk şöyle demektedir: “Bunlar cennete girecekler, yiyip içeceklerdir. Bu görüşümün doğruluğunun delili de şudur: Beşerin yaptığı taâtlardan dolayı, mükâfat elde edeceğine delâlet eden her delil, aynen cinler hakkında da mevcuttur.” (Razi)
Dini yaşamak, ancak Allah’a iman edip, emir ve yasaklarına uymak ile olur.
Peygamberimiz (asm) başta namaz olmak üzere Allah’ın hükümlerini Kur'ân vasıtası ile insanlara ve cinlere anlatmıştır. Çünkü Kur'ân insanlara olduğu gibi her hususta cinlere de rehberdir.

Bir kısım âlim zatlar cinlere de yol göstermiştir

Abdulkadir-i Geylani (ra) ve Osmanlı din âlimlerinden olan şeyhülislam Zembilli Ali Efendi gibi birçok zatlar da, cinlerle görüşüp onlara İslamiyet hakkında yol göstermişlerdir.
Cinlerin dini yaşantıları ile ilgili çok fazla örneklere rastlayamamaktayız. Bizlere bilmemiz gerekenleri Kur'ân ve hadisler yeterince bildirmiştir. Bütün örnekler hakikatte ibret ve nasihat almak içindir. Onların yaşantıları ile ilgili çok şey bilmememiz belki de bu bilgilere ihtiyacımızın çok fazla olmayışından olabilir.

Cinlerin dini kabul edip yaşamalarına dair yaygın rivayetler:

Cinlerden bir topluluk Hz. Muhammed’i (asm) Kur'ân okurken dinlemiş ve iman edip, Müslüman olmuşlardır.

(Ey Resûlüm!) De ki: “Bana vahyolundu, şu şübhesiz ki, cin’lerden bir topluluk (ben Kur'ân okurken) dinlemiş de: ‘Doğrusu biz, hârikulâde güzel bir Kur’ân dinledik!’ demişler.” (Ve demişler ki
Bu forumdaki linkleri ve resimleri görebilmek için en az 25 mesajınız olması gerekir.
“(O Kur’ân) doğru yola götürüyor; artık (biz de) ona îmân ettik. Ve Rabbimize hiçbir şeyi aslâ ortak koşmayacağız”! (Cin:1-2)
Cinler, Hz. İsa (as) ile Hz. Muhammed (asm) arasındaki fetret döneminde meleklerin semadaki konuşmalarını dinleyip duyduklarını kâhinlere ulaştırıyorlardı. Allah, Hz. Peygamber’i (asm) peygamber olarak gönderince, vahye şüphe karışmaması için, melekler semaya çıkan cinleri engellemek için alevli gök taşlarını onların üzerine atmaya başladılar. Bunlar da İblis’e gidip, bu durumu haber verdiler. Bunun üzerine İblis:
“Bunun mutlaka bir sebebi vardır. Dolayısıyla sizler, yeryüzünün doğusunu-batısını her yerini karış karış gezip, bu sebebi bulmaya çalışın.” dedi.
Dehhak da bu olayın devamını şöyle anlatmaktadır:
“Cinlerden gönderilen bu ilk topluluk, Yemen’deki Nusaybin Cinleri idi. Bunlar cinlerin en şereflileri ve efendileriydi. İblis bunları Tihame’ye ve onun çevresinde bulunan Yemen diyarına gönderdi. O topluluk Mekke’ye iki günlük mesafede bulunan “Nahle” vadisine geldiler. Orada Resulullah’ı (asm) sabah namazını kılarken buldular. O’nun (asm) Kur'ân okuduğunu işittiler. Yanına varınca birbirlerine “susun” dediler. Resulullah (asm) bunları ne gördü ne de hissetti. Ta ki Allah (cc) Resulullah’a (asm):
“(Ey Resûlüm!) De ki: “Bana vahyolundu, şu şübhesiz ki, cin’lerden bir topluluk (ben Kur'ân okurken) dinlemiş de:
"Doğrusu biz, hârikulâde güzel bir Kur’ân dinledik!" demişler.” (Cin, 1) ” âyetini indirdi. (Taberi)
Böylece bu topluluk Hz. Muhammed’i (asm) Kur'ân okurken dinleyip, iman ederek, Müslüman olmuşlardır.
Hz. Cabir (ra) da cinlerin Rahman Suresi'ni nasıl dinlediklerini şöyle anlatıyor:
“Resulullah (asm) bir gün, ashabının huzuruna çıktı ve Rahmân Suresi'ni baştan sona okudu. Hepsi de sükût ettiler. Bunun üzerine:
“Ben bu sureyi cinlere de okudum, onlar sizden daha güzel karşılık verdiler. Şöyle ki:
“Cenâb’ı Hakk’ın: “Rabbinizin hangi ni’metini tekzib edersiniz?” kavl-i şeriflerini her okuyuşumda şöyle diyorlardı:
“Ey Rabbimiz, biz ni’metlerinden hiçbir şeyi tekzib edemeyiz, bütün hamdler sanadır.” (Kütüb-i sitte, Tirmizi, Tefsir, Rahman, (3287))

Cinler, Hz. Peygamber’den (asm) Kur'ân ayetlerini öğrenmişlerdir

Kâdî, tefsirinde, Enes’in şöyle dediğini rivayet etmiştir:
“Bir ihtiyar, değneğine dayanmış olarak geldiğinde, ben Allah'ın Resulü ile beraber Mekke dağlarında idim. Bunun üzerine Hz. Peygamber (asm):
“Cinnî yürüyüşü ve nağmesi mi?” dedi, bunun üzerine o ihtiyar da:
“Evet.” dedi. Müteakiben, Hz. Peygamber (asm):
“Hangi cinlerdensin?”deyince o;
“Ben, Hâme İbn Heym ibn Lâhs İbn İblisim.” diye cevap verdi. Hz. Peygamber (asm):
“Seninle İblis arasında, ancak iki atanın geçmiş olduğunu görmekteyim... Binâenaleyh, senin üzerinden ne kadar yıl geçti?” deyince, bu cin:
“Pek azı müstesna, dünyanın ömrünü yedim (yaşadım). Ben, Kâbil Hâbil’i öldürürken, tepeler arasında geziyordum.” dedi ve gelip geçmiş olaylar hakkında pek çok şey anlattı.
Anlattıkları arasında şu da vardı:
“Bana, İsâ ibn Meryem, “Eğer Muhammed (asm) ile karşılaşırsan, benden ona selâm söyle” dedi.. Ben de:
"Onun selâmını şu anda sana tebliğ ettim ve sana da iman ettim.” dedi. Bunun üzerine Hz. Peygamber (asm):
“İsa’ya selam olsun. Ey Hâme, sana da selâm olsun, ihtiyacın nedir?” deyince o:
“Musa (as) bana, Tevrat’ı, İsa (as) da bana, İncil’i öğretti. O halde, sen de bana Kur’ân’ı öğret” dedi.
Bunun üzerine Hz. Peygamber (asm) ona, on sûre öğretti.
Hz. Peygamber (asm) ahirete göçtüğünde, bu cin yaşamaya devam ediyordu. Zira vefat haberini Hz. Peygamber (asm) bildirmemiştir. Ömer ibn Hattab da:
“Ben onun hâlâ yaşadığını sanıyorum” demiştir. (Razi)

Cinler, mescidlerde insanlara karışmadan namaz kılmışlardır

Cinler İslam’ın esaslarında olan namaz kılmak emrini yerine getirmektedirler. Bu hususta İmam-ı Taberî der ki:
Bize Abd İbn Humeyd, Said b. Cübeyr’den şöyle bir rivayette bulunmuştur:
“Cinler Resulullah’a (asm) dediler ki:
“Biz mescide nasıl gireceğiz? Senden uzağız. Seninle birlikte nasıl namaz kılacağız?” İşte bunun üzerine:
“Şüphesiz mescitler Allah’a mahsustur. O halde orada Allah ile beraber hiç kimseye ibadet etmeyin!” (Cin,18) âyeti nazil oldu.
Böylece cinlerin, insanlara karışmadan mescidlerde namaz kılmaları emredilmiş oldu. (Taberi)

Cinler Hz. Muhammed’in (asm) imamlığında namaz kılmışlardır

Ebu Nuaym, Temim-i Dari’den rivayetle şöyle demiştir:
“Ben Hz. Peygamber, peygamber olarak gönderildiği zaman Şam da bulunuyordum. İhtiyaçlarım için bir yere gittim. Yolda iken akşam oldu. Ben de:
“ Ben şu vadinin büyüğü kimse bu gece onun himayesindeyim” diyerek yattım.
Sahibi görünmeyen bir ses:
“Allah a sığın! Cinler hiç kimseyi Allah’tan(cc) koruyamazlar.” dedi.
“Allah(cc) için söyle! Dediklerin doğru mudur?” dedim. O ses:
“Evet! ümmi peygamber ortaya çıktı. Biz müslüman olup ona tabii olduk. Hacun denilen yerde onun arkasında namaz kıldık. O peygamber olunca cinlerin hilesi yok oldu. Âlemlerin Rabbi olan Allah’ın peygamberi Muhammed’e (asm) git ve müslüman ol!” dedi.
Sabah olunca orada ki Eyyüb kilisesine gidip olanları bir rahibe anlattım. Rahib:
“Bunları söyleyen doğru söylemiştir. Harem den bir peygamber çıkıp ve yine Harem’e hicret edecektir. Peygamberlerin en hayırlısıdır. Eğer gücün yetiyorsa her kesten önce ona ulaş” dedi.
Ben de hiç vakit kaybetmeden yola çıktım ve Hz. Peygamberin(asm) yanına varıp müslüman oldum. (Bidaye, II/ 300 (Ebu Nuaym, Temim-i Dari'den)

Cinlere de zina etmek haram kılınmıştır

Ahlaki hükümlerden cinler de sorumludur. Bu hükümlerden birisi olan zina, cinlere de haram kılınmıştır.
Vakidi, Asım b. Ömer den, Osman b. Affan bana:
“Biz Kureyş’in bir kervanıyla Şam’a gittik. Bu, Rasûlullah’ın (asm) peygamberliğinden önce idi. Şam’ın varoşlarına yaklaştığımızda orada kâhine bir kadın gördük, bizim önümüze gelerek:
“Bana cinden olan huddam arkadaşım gelerek kapımın üzerinde durdu. Ona niçin içeriye girmediğini sorduğumda:
“Artık zina etmeye imkânımız yok. Çünkü Ahmed (asm) dünyaya geldi ve güç yetmez bir emir geldi.” dedi.
Sonra ben döndüm, Mekke’ye vardım. Baktım ki Hz. Peygamber (asm) Mekke’de ortaya çıkmış insanları Allah’a davet ediyor.” dedi. (Bidaye, ıı/338(Vakidi, Asım b. Ömer den ) Ebu Nuaym, Delail,s.29 )

[Dedecan61]

Eline sağlık faydalı bilgilerdi gene.. Ama şuurlu ve imanlı insanlara bulaşmasınlar genede
Bu forumdaki linkleri ve resimleri görebilmek için en az 25 mesajınız olması gerekir.

[Tanem]

Dedecan61 Nickli Üyeden Alıntı Bu forumdaki linkleri ve resimleri görebilmek için en az 25 mesajınız olması gerekir.

Eline sağlık faydalı bilgilerdi gene.. Ama şuurlu ve imanlı insanlara bulaşmasınlar genede Bu forumdaki linkleri ve resimleri görebilmek için en az 25 mesajınız olması gerekir.

Beyefendi insanlar cinleri musallat olmazsa onlar da insanlara musallat olmuyorlar. Kötü niyetli birinin büyü yaptırması dışında dediğim gibi zarar görmedikleri taktirde zarar vermezler.

[Lucid]

Musallat olanlar kâfir cinlerdir. İlla bir zarar görmelerine gerek yoktur. Eğer bir müslüman hakka muhalif amellerde bulunursa, şeytanlaşmış cinlerin onlara musallat olma ve bugün hayatını alt üst edebilme ruhsatları vardır. Bunun kanıtlarından biri Zuhruf 36. ayettir.

Allah'ın yeryüzündeki görevli meleklerinden bir gurup, günah işleyen insanları şeytanlaşmış cinlere ihbar etmekle görevlidir. Eğer Rablerinden bir engel yoksa, o melekler şeytani cinlere giderek, falanca kullar falanca günahı işliyorlar neden musallat olmuyorsunuz diye ihbarda, telkinde ve kınamada bulunurlar.

İnsanlar en büyük hatayı, Allah izin vermediği sürece kimse bize musallat olamaz düşüncesinde sabit kalarak yapıyorlar. Bu öyle bir şey değil. Şeytani cinler zırt pırt Allah'ın katına yükselip izin kağıdı çıkarmıyorlar. Onlara zaten Kuran'da ayetle sabitlenmiş bir ruhsat verilmiş. Hatta Kuran ve Peygamber, ahır zamanın yani dünyanın son zamanlarının alametiydi öyle değil mi? Kur'an'a gelene kadar, daha iblisin ilk talebinde ruhsat verilmiştir zaten. Günahlar, şeytani cinler tarafından vesvese (fısıldama) ile telkin edilir, musallat yöntemiyle de sabitlenmeye çalışılır. Yani öyle günah üzere iken geniş geniş Allah nasılsa izin vermez diyene geçmiş olsun. Sen zaten kolayca kandırılmış ve yoldan çıkarılmışsın, bize bir şey olmaz yorumu da sana güzelce öğretilmiş. Ne çektiysek.dini babamızın çiftliği zannetmekten çektik.

Kendini kandıranların bazı alışkanlıklarını hatırlamakta fayda var. Bazıları sadece evden çıkarken veya gece uyurken birkaç dua veya sure okur ve artık kendisinin dokunulmaz olduğunu zannedener. Pardon da bu cesaret, bu özgüven nereden geliyor arkadaşlar? Peygamberimiz bile bu sınavı yaşamış, sen kimsin? Namaz yok, abdestli gezmek yok, zikir yok, Kuran yok, oruç yok, zekat yok ama gece uyurken felak nas okudun konu kapandı öyle mi? Tekrar ediyorum, bu din kimsenin babasinin çiftliği değil. Onca yapılması gerekeni yapmayıp, otuz saniyelik bir ezberi tekrar ederek sınıfı geçemezsiniz. Harun Reşat'ın papağanı da ayetel kürsiyi ezbere biliyordu. Bilmem anlatabildim mi... Namazsız bir insanın sadece arada bir açıp Yasin okumasının bile faydası yok. E napalım Yasin okumayalım mı yani? Oku, tabiki oku ama namazı da ekle. Yasin okumak farz değildir. Namaz kılmak farzdır. Farz ve vacipleri yerine getirmeyip, keyfe keder sanki haşa lûtfedermiş gibi arada bayram namazlarına gitmek beyhudedir. Bilgimiz olsun

Yani birine borcunuz var. Borcunuzu ısrarla ödemiyorsunuz ama alacaklıya senede iki kez birer poşet elma armut gönderiyorsunuz? Hayırdır? Bu ne manaya gelir? O alacaklı size buğzetmez mi? Bu hatalarımıza rağmen Allah bizi hâlâ rızıklandırıyorsa, utancımızdan ötürü secdeden bile kalkmamamız lazım gelir.

Bu nankörlükleri hep yapıyoruz tabi. Rabbim hepimize, ona layık bir kul olabilmeyi nasib eylesin.