Çevrimdışı

~ANNE SENİ ÇOK ÖZLÜYORUM ... ~

Bu forumdaki linkleri ve resimleri görebilmek için en az 25 mesajınız olması gerekir.

Yine akşam karanlığında varmıştık mahalleye.Çukurkayalıklarda oynarken birçok defa düştüğüm için ayaklarım yine yara içinde kalmıştı. Arkadaşlarımdan ayrılıp eve yöneldiğine, annemin avlu kapısının önünde sinirle beni beklediğini gördüm.Daha önce defalarca uyarmıştı beni uçurumlarla dolu o yüksek kayalıklara gitmemem için.Fakat ozamanlar yaramazlık kanıma işlemiş gibi durduğum yerde duramıyordum.Korkuyla yaklaştım yanına.Arkasında birşey sakladığını hissetmiştim.Birkaç adım daha korkuyla yaklaştığımda, elini arkasından çekmiş ve bizim yörede"çıpçık"dediğimiz taze ve kırılması zor bir filiz dalı çıkarmıştı...

- "Anne vallahi birdaha gitmeyeceğim... -" diyecek olduğum an ise bana vurmaya başlamıştı. Her vuruşunda esnek filiz dalı vücudumda derin bir kızarıklık ve acı bırakıyordu.-"Ben sana birdaha o uçuruma gitmeyeceksin demedimmi? Yüreğimemi indireceksin benim sen?-" diye bağırıp çağırırken bir yandan gözyaşı döktüğünü görmüştüm.Babam evden koşup zor durdurmuştu annemi.Ben ise "-madem üzülüyor, bana neden vuruyor-" diye içten içe bu durumu sorgulamaktan kendimi alamamıştım.Belki vücudumdaki acıyla bir saat ağladım o akşam.Ve annemle küsmeye karar verdim bu yaptığından dolayı.Yapyığı yemeği yemiyor, bana laf atınca cevap vermiyor,annemle aynı ortamda bulunmamaya özen gösteriyordum...

Hemen yanımızda evleri olan amcamlarda yemeğe başlamıştım yemeğimi. Ve tam bir ay hiç konuşmadım annemle.Ne kadar yanıma gelip, arayı yumuşatmaya ve benimle konuşmayada çalışsa da oralı bile olmadım.Geceleri odama geldiğinde uyuyor numarası yapardım.Oda gözyaşlarıyla saçlarımı okşardı.Fakat tüm bunlara rağmen sokak ortasında beni dövmesini affedemiyordum...Biryanda hergün Çukurkayalıklara gitmeye devam ediyordum arkadaşlarımla.Birgün yine oradayken, aramızda bir yarış düzenlemiştik.Kayaların en zirvesine kim çıkarsa yarışı o kazanacaktı.Dizlerimiz yara içinde kalmıştı daha ilk metredelerde.Elimden geleni yapıp en zirveye çıkmıştım dakikalar içinde.Yarışı kazanmıştım.Fakat tam aşağıya ineceğim sırada merdiven olarak kullandığım taşlardan biri biranda ayağımın altından kayınca,küçük bir kaya parçasına zor tutunabilmiştim.Fakat ellerim yorulmaya başlamıştı biraz sonra ve ne yapsam oradan birtürlü kurtulamıyordum.

Arkadaşlarıma hemen köye gidip babamı çağırmalarını söyledim.Fakat hasat zamanı olduğu için evde birtek annem varmış o gün.Ve olayı duyunca korkudan yüzü bembeyaz halde gelmişti Çukurkayalıklara.Ve bulunduğum noktaya kadar gelip, beni kurtardı. Biraz aşağıda basabileceğim başka bir taşa erişmeyi sağladı ve ben aşağıya inip annemi beklemeye başladım.Fakat yükseklik korkusu olduğu için başı dönmeye başlamıştı o anda ve biranda tutunduğu yerden ellerini bırakmış ve uçuruma yuvarlanmıştı.Korkudan ne yapacağımı bilemiyor ve sürekli ağlıyordum annemi uçurumun dibinde kanlar içinde gördüğüm için.Babamama biri haber vermiş olacakki, koşarak gelmişti dakikalar sonra. Annemi kucağına aldığı gibi şehre doktora götürdük birlikte...

Fakat annem uçurumdan düştüğünde, vücudu çok ağır hasar almıştı.Ve o günden sonra felç kaldı.Ne konuştu, ne yürüyebildi... Hastahaneden eve geldiğimizde salonda büyük bir pasta görmüştüm.-"Canım oğlum doğum günün kutlu olsun-" yazıyordu üzerinde.O akşam yüreğimdeki acı ve suçluluk duygusuyla hiç durmadan ağladım.Ve o günden sonra kendimi hiç affedemedim.Her gece, evdekiler uyuduğunda annemin yanına giderek saçlarını ben okşuyorum bu defa... - "Gülüşünü, benimle konuşmanı okadar özledimki anneciğim...-"derken hıçkırıklara boğuluyordum.Annemin o gün neden beni dövdüğünü şimdi çok iyi anlamıştım.Bana söz dinletemediği için, korkutma yolunu seçmişti... Bana birşey olacak korkusuyla gözyaşı dökmüştü vururkende...

Anneler,evlatları için gözlerini kırpmadan canlarını verebilirler...Hadi şimdi hayattalarken uzaktaysa arayalım. Yanımızdalarsa ellerini öpüp ne kadar sevdiğimizi söyleyelim onlara Annelerimizin kıymetini bilmek dileğiyle...

__________________

 

Çevrimdışı

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

Eskiden “Banyo taburesine oturmadan önce su döken nesiliz biz.
Annemizin sinirlenince kafamıza ‘dannk’ diye ses çıkartan taslarla yıkandık,
Banyodan sonra havluya sarılıp sobanın yanına geçtik..
Saçlarımızdan düşen suları sobaya düşürür cısss sesini dinlerdik.
En güzel mahalle maçlarını annemizin zamansız banyo yaptırmaları yüzünden kaçırdık.
Cumadan verilen ödevi pazar akşamı yapan nesiliz.
Aynı simidi 2-3 kişi yiyip aynı şişeden gazoz içtik.
Arkadaşın bisküvisinden alınca içi yanan değil mutlu olan nesildik.
Anne terliğinin tadına doyumsuz bakmış,pazar banyosunu genelde leğende ülfet sabunu ve maşrapayı kafasına yiye yiye yıkanmış tertemiz çocuklardık.
Her sabun kokusunda çocukluğum aklıma gelir bu yüzden..
Bizler kardan adam yapıp erimesin diye dua eden çocuklardık.
Sokak oyunundan vazgeçemeyip,
Salça ekmek yiyip doyan çocuklardık.
Yere düşen ekmeği öpüp başımıza koyardık,
Tuvaleti geldiğinde annesi eve alır korkusuyla sokağa çiş yapan çocuklardık.
O günler çok çok güzeldi hele hele bugünlerle karşılaştırıldığında.”
Çocuk gibi çocuktuk biz!.
Huzur ve saygı da vardı,
mutluyduk küçücük dünyamızda ….
Sabahtan aksama kadar oyun oynardık.
Karnımızın acıktığını unuturduk oyun oynarken.
Gazoz kapaklarıyla oynayan çocuklardık,
Çelik çomak oynardık,
çember çevirirdik,
çomaktan bez bebekler yapardık, ekmeğimize toz seker atıp yerdik
Yaprakları içine pirinç diye kum koyar sarardık
Ölen bir kuş görürsek gömer mezar yapar dua okurduk mutluyduk…
Çam ağacının kabuğundan araba traktör yapardık, yaramazlık yapardık annemizden dayak yememek için saklardık, ilkokulda soba ile ısınırdık…
Biz küçükken çok büyüktük.
Mesela kollarımızı bir açardık, dünyayı kucaklardık.
Güzeldik biz küçükken.
Arkadaşlarımızla beraber bir gece uyuyabilirsek eğer velinimetti bizim için, çok lükstü, hayaldi belkide…
Bizler bahçeli evlerimizde çevremizdeki insanlara güvenerek büyüdük.
Annelerimizin dizlerinin dibinde sokakların, bahçelerin, ağaçların, tozun toprağın kokusunu içimize çekerek büyüdük.
Kapı önlerine paspas serip evcilik oynardık, kapı önünde çizgili oynardık, kaldırım taşına oturur saatlerce oyalanırdık…
Oyuncaklarımız mutfak eşyalarımız yoktu….
Ekmeğin arkasındaki kağıdı sökmek için uğraşırdık,hep kağıt kalırdı…
Bizim hiç bir şeyimiz yoktu ama yine de mutluyduk.
O günleri yine doya doya yaşamak için neler vermezdim ki…!
Biz çocuk gibi çocuktuk…!

__________________

 

Çevrimdışı

Haluk Abi Eğer Yabancı Olsaydı Dünyanın En Kral Aktörü Olurdu.
Şuan Türkiye'nin En Kral Aktörü.

__________________
Bir ışık süzüldü Tanrı dağından,Tanrı dedi ki; Sana TÜRK dedim.. Git intikamını al yarından..

 

Çevrimdışı

AntepLi Nickli Üyeden Alıntı Bu forumdaki linkleri ve resimleri görebilmek için en az 25 mesajınız olması gerekir.

Haluk Abi Eğer Yabancı Olsaydı Dünyanın En Kral Aktörü Olurdu. Şuan Türkiye'nin En Kral Aktörü.

Kesinlikle katiliyorum.
Bir cok yabanci filmde zaten sergiledi muhtesem oyunculugunu

__________________

 

Çevrimdışı

Ece Nickli Üyeden Alıntı Bu forumdaki linkleri ve resimleri görebilmek için en az 25 mesajınız olması gerekir.

Kesinlikle katiliyorum. Bir cok yabanci filmde zaten sergiledi muhtesem oyunculugunu

Son Yılların En Sevdiğim aktörü.
Böyle insanların Eğitim vermesi lazım.
Şimdi ki Dizler Filimler Saçma

__________________
Bir ışık süzüldü Tanrı dağından,Tanrı dedi ki; Sana TÜRK dedim.. Git intikamını al yarından..

 

Çevrimdışı

AntepLi Nickli Üyeden Alıntı Bu forumdaki linkleri ve resimleri görebilmek için en az 25 mesajınız olması gerekir.

Son Yılların En Sevdiğim aktörü. Böyle insanların Eğitim vermesi lazım. Şimdi ki Dizler Filimler Saçma

Secici olmadigimiz icin malesef sacmaliklara maruz kaliyoruz.

__________________

 

Çevrimdışı

Ece Nickli Üyeden Alıntı Bu forumdaki linkleri ve resimleri görebilmek için en az 25 mesajınız olması gerekir.

Secici olmadigimiz icin malesef sacmaliklara maruz kaliyoruz.

Seçiçi Olmamak Mı?
İzlememek bir seçenektir ben izlemiyorum.
Saçmalığa Tahammülümüz yok. Yapmacık Rol.
Herkes Holding Patronu Fakir Kız Zengin Oğlan Kafalar Hep Bel Altı
O yüzden Haluk Abi Gibiler Şart.

__________________
Bir ışık süzüldü Tanrı dağından,Tanrı dedi ki; Sana TÜRK dedim.. Git intikamını al yarından..

 

Çevrimiçi

Alıntı:

Anneler,evlatları için gözlerini kırpmadan canlarını verebilirler...

Doğru en fedâkar varlıklar annelerdir.. Benimkide cenette zaten...
Bu forumdaki linkleri ve resimleri görebilmek için en az 25 mesajınız olması gerekir.

__________________
Yahudi mi dediniz? onlar yumurtalarini pisirmek icin dunyayi atese vermekten cekinmeyen LANETLILERDIR!!!


Kullanıcı imzalarındaki bağlantı ve resimleri görebilmek için en az 20 mesaja sahip olmanız gerekir ya da üye girişi yapmanız gerekir.

 

Çevrimdışı

Dedecan61 Nickli Üyeden Alıntı Bu forumdaki linkleri ve resimleri görebilmek için en az 25 mesajınız olması gerekir.

Doğru en fedâkar varlıklar annelerdir.. Benimkide cenette zaten... Bu forumdaki linkleri ve resimleri görebilmek için en az 25 mesajınız olması gerekir.

Mekani cennet olsun..

__________________

 

Çevrimdışı

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

Ne güzelmiş
Çekirdeği bardak hesabıyla aldığımız günler.
Bakkaldan tabakla reçel aldığımız,
Yarısını yolda döke döke yediğimiz yoğurtlar
Teneke kutularda buram buram kokan bisküviler,gofretler...
Çayı, şekeri ödünç istemekten utanmadığımız
Kimseyi evindeki eşyaları için küçümsemediğimiz ,
Dört beş kardeşin aynı tabaktan yemek yiyip
Kolay kolay hasta olmadığı zamanlar..
Komşu amcadan azar işitip
Öğretmenden sıra dayağı yediğimiz
Mızıkçılık yapanla küsüp
Ertesi gün unutarak, elele oyuna daldığımız zamanlar..
Gamsız, dertsiz, tasasız,
Hepimizin, biz gibi olduğu ,
Herkesin, herkes gibi olduğu zamanlar...

__________________