Nasihat
 

Nasihat

Büyüme sakın! Öyle kal!
Aynı boyda çocuğum.
Kollarımda uyuya kal!
Kollarımda çoçuğum.

Bir dünya varki
Kahrı çekilmez!
Ne zor imtihan?
Büyümeye gelmez

Önder Özkaran

Kağıtlara Dargınım
 

Kağıtlara Dargınım

Levhi -mahfuz da saklı olmuş ve olacaklar
ALLAH katın da sırdır nereden bilecekler
Ecel vakti gelince topyekûn ölecekler
Mürekkebe kaleme kağıtlara dargınım

Alnımıza yazılmış kader denilen yazı
Silinmez ki silelim çok derindedir izi
Ne şarkılar türküler teselli eder bizi
Şiirlere sözlere ağıtlara dargınım

İnsan bir kuş misali diyar diyar dolaşır
Hasretlik çeke çeke gurbet ele alışır
Bir lokma ekmek için gece gündüz çalışır
Sabıra tevekküle öğütlere dargınım

Hayat acı öğretmen yaşayarak öğretir
Mevlam kulu dünya da dert için mi yaratır
Her günüm ayrı elzem hep dün/ümü aratır
Okullara mektebe eğitlere dargınım

Küçük kızım; feleğin, pençesinden yoruldum
Boz bulanık sel etti göz yaşıyla duruldum
Ömrümü kış eyledi dört mevsime darıldım
El bağında yeşeren söğütlere dargınım

Necla Polat Hasbutcu

Yolcu
 

Yolcu

Hazır mısın ?
Diye sorsana,
Karşındaki insana,
Uzun veya kısa,
Bir yolculuğa,

Belki,
Duracak,
Belki de :
Beraber çıkalım,
Diyecek sana ;

Karar,
Yolculuk olur,
Ve sonrasında,
Gelirseniz ise,
Terminale,
Biriniz Edirne’ye,
Ötekiniz gitmek isterse,
Siirt’e,
Sorarım,
Güle güle,
Demekten başka,
Ne kalır geriye ;

Dolayısıyla ;
Yolcu olmak,
Yetmez,
Yoldaş olmak,
Yetmez,
Yolda mutabık,
Olmayınca.

Ferah Güneri Bircan

Eski Huzur
 

Eski Huzur

Yeşil bahçenin ortasında rengarenk bahar çiçeklerini seyrediyordu.Sarı,mor,bordo,pembe çeşit çeşit çiçekler açmıştı.Birisi ne kadar huzur verici değil mi diye seslenmişti.O huzur beni yıllar öncesinde terk etti diyemedi ama usulca başını salladı.Kızıl saçların kokusunda,ipek esmer bir tenin tuzunda,doyumsuz ayakların arasında kalmıştı onun huzuru uzun yıllar öncesinde.Tuzla’da bir balıkçının asma katında saatlerce muhabbet ettikleri zamanı hatırladı.İşte ne var ne yok en küçük detaylarına kadar anlatır,O da nasıl dikkatlice dinlerdi.Konuşmanın arasında ayakkabılarını çıkarıp ayaklarını sevmişti.Üstündeki poları üşümesin diye O’na vermiş hatta kendi kendilerinin resimlerini çekmişlerdi.Hala saklıyordu o poları.Baktıkça O’nu hatırlıyordu.

Veya yaz gecelerinde balkon sohbetlerinde ayaklarını kucağına alıp usul usul sevip okşayıp öpüşlerinde kalmıştı huzur.O günler çok çok gerilerde kalmıştı ama hatıralar hemen kapının arkasında canlı canlı duruyordu.Daha çok anı biriktirmediğine çok pişmandı.Elindekiler de yetiyordu fakat fazlasından ne zarar gelirdi ki.Şimdi yenilmişliğin zavallığında anılarına sığınığ daha fazla teselli bulabilir belki kimbilir ağlayabilirdi bile.Bahçeye kaç kere mimoza ağacı dikmeye niyetlenmiş yaşatamam korkusuyla defalarca vaz geçmişti.Korkular neredeyse son yirmi yılını esir almış ömrünğ ziyan etmişti.Kaybetme korkusuyla başlamış ve devamlı içinde büyüyerek devam etmişti.Tam anlamıyla kaybetmişliği yaşarken korkular ruhunu terk etmemişti.

Seray Canan

Hadi Gel
 

Hadi Gel

Şimdilerde
İyileşecek kadar mevsimsiz
Denizi kıskandıracak kadar
Orman kokusu doluyum
Tenin yalnızlığı buğulu ve yorgun
Hüzün kuşlarını uçuruyor avuçlarım
İçine sığamadığım gözlerine

Esrarkeş yokluğunun
Tam da ortasında
Saçlarını güne tarayan geceye
Korkularımı fısıldarken
Sevişgen yağmura yakalanınca
Bakir dağlarına yakamoz ekemiyorum

Ama yine de
Aklımın sen kıvrımlarında
Sana yazmak kadar seviyorum harfleri
Çünkü hepsi de sen
Hepsi de mavi
Göğe yaklaşınca
Dillenir ya hani kuşlar
Ki
Seversin bilirim
Ağlayınca şarap sunacağım
Serin suyun gölgesinde sana

hadi gel

Sahra Tekin

Taammüden Zamanı Öldürme
 

Taammüden Zamanı Öldürme

dünya bu, geçen günde hüzün toplayan
törpülenen vicdanda, sigaya çekilecek
bel bağladığımız mağlup yaşantılarda
çıtkırıldım bir aheste de desek yeridir

yarınlara müheyya büyük ortağıyla
ağlayan göz, mus’af huzurunda olacak
bilinmezliğe göç, ayrılıklara gömülüp
seyrüseferlik bir tiyatro oynayacak

belli değil tığ teber belli değil son
yaşamın görgü tanığını çağır yanına
ömrün köşelerini yontucu seferde
yine de bir parçası kalacak zamana

en soylu yalnızlıklar ölümle gelecek
kim neyi bulacak kim neyi götürecek
aslına ve nesline karışıp taammüden
belli canını başucuna koyacağın gerçek

İlkay COŞKUN

Korkma Haykır Şimdi
 

Korkma Haykır Şimdi

Korkma haykır şimdi
Dağlarımın sevdasına güven
Korkma haykır şimdi
İlmik ilmik örülen sevdalara güven

Korkma haykır şimdi
Alanlarda akan sellere inan
Korkma haykır şimdi
Emeğin güzelliğine sarıl

Korkma haykır şimdi
Çocukların gülüşlerınde büyüyen aşka inan
Korkma haykır şimdi
Annelerin çoraklaşmış ellerine sarıl

Korkma haykır şimdi
Öfkeni biriktir düşmana
Korkma haykır şimdi
İnan başka yolumuz yok bizim

Ercan Akbaş

Serceler hep mi ölür
 

Serceler hep mi ölür

Eprimiş gönül mahzenimden
Kıyametimi yazıyorum sana.
Seni, imlası bozuk cümlelerde
Satır satır öldürüyorum bu gece.
Ruhumun yedi kat dibine tünemiş
yorgunluklarım vardı benim.
Hiç kimsenin henüz okumadığı,
bilmediği şiirlerimde
ayyuka çıkacak suskularım.
Ruhen bitkin, hayli bedbahtm ama;
Kapana sıkışıp kalmış bir
firak dökülür kirpiklerimden.
Kendini benden alıp
gidişin gelir aklıma,
Ciğerim neştersiz oyulur.
Eğer böyle devam ederse,
Cesedim meçhul bir tabuta koyulur.

Aldanmayın bu serkeş hallerime.
Benim de kalbim üşür sıcak bir
iklimde yaşarken ayrılığı.
Ve alev alev çarparken
yüzüme ihanetin yangınları.
Benim de dik duruşum uğrar bozguna,
Koparken yüreğimin kıyameti.
Sendeler içimin yalnızlığı,
Kanatırken vicdanımı bir hercai.
Oysa o Ruhumun vazgeçilmezi idi!
O varken bülbül şakır,
kuşlar ötüşürdü gönül limanımda.
Şimdi kanadı kırık serçeler
can veriyor avuçlarımda.
Onu sevmek ilkin,
Dünyada Cenneti kucaklamaktı
en zifiri karanlıkta.

Yazmaktan geliyorum söğüt
dallarına kondurarak hicranımı.
Fütursuzca asıyorum
göğün göğsüne utancımı.
Saltanatı sona ermiş bir masalın
son cemresiyim bir yetimin feryadında.
Aşkın en güzelini
bertaraf ettiğimden bu yana;
Yarin gözlerine yerleşmiş
bir hüsran bulutuyum.
Ellerini, yüzünü, saçlarını okşayan
parmak uçlarım artık kan revan.
Ömrümü yalpalayan acı ile yığılıp
kaldım, adını bilmediğim sokaklarda.
Ebruli gecelerde susturdum cümlelerimi.

Seni sevmek;
yosun tutmuş taşlar üzerine
yazılmış bir kadere benziyordu.
Ellerimden kayıp giden
tek gerçeğim.
Sende uyuyup, sende uyanabilmek için
ne çok şiirler gömdüm,
girdiğim bu cehennem çukuruna.
Her gece zaman dursa,
dolsa yüreğime yeryüzünde
yaşanmış tüm ayrılıklar;
yine de anlatamam bu figanı.
Gönül mihrabıma taht kurmuş yokluğuna
fısıldadım bu satırları.
Seni sevmek;
bir alev topunu yudumlamaktı.
Seni sevmek,
kaybolduğum şehrin caddelerini
yapayalnız arşınlamaktı.
Kandırmaktı kendimi en afilisinden!
Seni sevmek,
beklerken o hiç gelmeyecek vuslatı;
Mutluluğu ıskalamaktı!
Işte böyle bahtsız bedeviyim.
Senden sonra, ne ölü ne de diriyim.
Artık menzili şaşmış tüm doğruların;
En çok da merhametimin katiliyim!

Kevser Baysal

Olacak
 

Olacak

Sanma hep gece olacak,
Biraz sabret, sabah olacak,
Güneş doğacak, öğle olacak,
Yağmur yağacak, sel olacak,
Arap kızı camdan bakacak,
Ekin olacak, ekmek olacak,
Davul çalacak, düğün olacak,
Gelin olacak, damat olacak,
Sabah olacak, bebek olacak,
Erkek olacak, kız olacak,
Güzel olacak, çirkin olacak,
İyi olacak, kötü olacak,
Zengin olacak, fakir olacak,
Ölen olacak, kalan olacak,
Yarınlar daha güzel olacak.

Seyrani Göl

Dün bugün yarın
 

Dün bugün yarın

Geçmiş geçmemiş gibi akıldan da gidecek,
Yakın olsa da kanma, yakından da gidecek,
Olduğunca kalmazsın o senden de gidecek,
Gitmesinden korktuğun çaresi yok gidecek.

Bugün var yalnız bugün elde olan tek bugün,
Önü sonu yok bunun günle dolan tek bugün,
Geçmişte gelecekte bugün yalan, tek bugün,
Bitmesinden korktuğun, çaresi yok bitecek.

Gelmeyecek sandığın her gelecek gelecek,
Zaman durağan değil gitmesende gelecek,
Çok çok uzak bildigin, yakındır her gelecek,
Gelmesinden korktuğun çaresi yok gelecek.

Erkan Saltan