IRC ve mIRC Kullanıcılarının Buluşma Noktası
  Mobil Sohbet, Sohbet ve Sohbet Odaları




1Beğeni(ler)
  • 1 Post By AsiLaz

Yeni Konu aç Cevapla
 
LinkBack Seçenekler Stil
Alt 18 Haziran 2013, 12:31   #1
Çevrimdışı
M.Kemal'in,Vladimir Lenin'e mektubu


-- Sponsor Baglantı --


1922 senesinde yazılmış mektub;

''ankara, 4 ocak 1922

değerli başkanım,saygıdeğer ekselans Lenin hazretleri

ankara'da genel bir saygı ve sempati kazanan yoldaş frunze'nin, ülkemizden ayrılışı vesilesinden istifade ederek, şahsi his ve fikirlerimden başka, gizli olarak, türk siyaseti konusundaki görüşlerimi ve bilhassa, türk-rus münasebetlerini,
size, kısaca açıklamak isterim.

bildiğiniz gibi, türk ve rus halkları, yüzyıllarca sürdürülmüş boyunduruk zincirini bir hamlede silkip attıktan sonra, kendi halklarının da bu yolu takip edeceklerinden dolayı büyük korkuya kapılan büyük batılı emperyalist ve kapitalist kuvvetlerin saldırısına uğradığından, halklarımız arasındaki yakınlık ve anlaşma, kendiliğinden
gelişmistir. hatırlayacağınız gibi, müşterek umutların ve benzer şartların neticesi olarak ortaya çıkan fikirlerin gelişmesi, hükümetlerimiz arasında resmi münasebetlerin kurulmasına yol açmış ve bilhassa bu münasebetlerde tayin edici bir rol oynamıştır.

türkler ve ruslar, tarihleri, yüzyıllarca sürdürülmüs kanlı savaslarla doldurulduktan sonra,hemen anlasmıs ve uzlaşmıslar-dır. bu vaziyet, öteki ulusları şaşkınlığa uğratmıstır. pek çoğu, dostluğun geçici olduğu ve şartların
zoruyla sağlandığı konusunda bir inanca sahip olmuşlardır. hâlâ da bu inançtadırlar. fakat, iki halkın hangi şartlarla ve ne ölçüye kadar birbirlerini anlayıp sevdiğini ve eski kavgaların, zalim yöneticilerin kışkırtmaları ile çıkmış olduğunu, son savaşta asker ve subayların birbirleriyle nasıl isteksizce savaştığını görmüs olanlar, birkaç sene önce olusan yeni
vaziyetin sürekli ve istikrarlı olduğunu kabul etmekte gecikmeyeceklerdir. çünkü bu vaziyet tabii olandır ve eski istihdafı ayakta tutan suni düsmanlık ise son nefesini vermistir. türkiye'nin rejim değiştirmesi, rusya'da olduğu gibi, sosyal bir
devrimle ortaya çıkmış olmayıp, yabancı devletlerin saldırı ve hâkimiyetlerine karşı bir başkaldırma türünde olduğundan, dünya kamuoyunun dikkatini çekmemiştir. bu baskaldırış, canlı ve gerçek olarak dile getirilmemiştir. yüzeysel de olsa, ülkemiz hakkında bir bilgiye sahip olanlar, 1918 mütarekesi'nden, özellikle 16 mart 1920'den beri alınan yolun çok büyük olduğunu kabul edeceklerdir.
yüzyıllardan beri her şeyde efendilerine ve saraylılara ve daha sonra oligarşiye bağlı kalan türk halkı, 1919 yazında girişilen savaşla, kendi kaderinin sahibi olmayı başarmıstır.

açık konuşuyorum. erzurum ve arkasından sivas kongrelerinde bir araya gelen delegeler, halkların kendi kaderlerini tayin hakkını öngören bir hükme varmışlardır. siz, değerli başkanım, daha dünya savaşı'ndan önce, bu hususu müdafaa etmekteydiniz. bu kongrelerde kabul edilen kararlarla, istanbul'un yetersiz ve yeteneksiz ellerdeki iktidarı tasfiye edilecek
ve yeni yöneticileri, bizzat milletin kendisi seçecektir. büyük millet meclisi'nde bulunanlar, türkiye'de yeni bir dönemin
başladığını ve türk halkının artık uzun süreden beri olduğu gibi kendi yöneticilerinin himayesi altında değil, efendisiz yaşayabileceklerini ilan ettiler. 16 mart 1920 darbesinden sonra 23 nisan'da ankara'da büyük millet meclisi'nde toplanan
halk temsilcileri, milletin iradesini ve kaderini bağımsız ve hâkim bir varlık olarak tayin etme arzusunu ilan ettiğinde, bu isteğin, bütünüyle gerçekleşmesi milli bir gaye olmuştur.

simdi, bütün bunlar gerçekleşiyor. halk tarafından seçilmiş olan temsilciler, sadece yasama kuvvetini değil, aynı zamanda,
yürütme kuvvetini de doğrudan, kendi seçtikleri ve her hareketlerinde onlara hesap verecek vekâletler aracılığıyla ellerinde bulundurmaktadırlar. istisnai olarak, milletin bağımsızlık ve güvenliğinin söz konusu olduğu fevkalade
hallerde, halk temsilcileri, yargı vazifesini istiklal mahkemeleri aracılığıyla yerine getirmektedir. görüldüğü gibi, bizde iktidarın üç fonksiyonunun ayrılığı mevcut değil. batı'da kapitalist sistemin bütün milletin üzerindeki efendiliğini güçlendirmek ve bu sınıfın iktidarı istismar etmesi için özenle hazırlanan bu sistem, nefret uyandırmaktadır. bu bakımdan, biz
kapitalist sistemden daha çok, sovyet sistemine yakınız.

sosyal alanda da, memleketimizde benzer değişimler olmuştur. yeni vaziyetimizin ve ekonomik şartların gereği olarak, toplumun, artık istismara bas eğmemek konusundaki kararının neticesi olarak, herhangi bir çaba göstermeksizin, başkalarının emeği ile yasayan parazitler sınıfı bütünüyle ortadan kalkmamışsa bile, bu sınıfa girenlerin sayısında büyük bir azalma olmuştur. modern türkiye'de, imparatorluk döneminin efsanevi zengin sınıfı artık yoktur. büyük arazi sahiplerinin gelirleri artık düşmüştür. simdi, türkiye'de herkes düzenli çalışmak zorundadır. sonuç olarak, bugünün türkiye'sinde
atılan adımlar herkes içindir.

türkiye, batı avrupa'ya olduğundan çok, bir bakıma rusya'ya, özellikle son birkaç ayın rusya'sına daha yakındır. sonra, memleketlerimiz arasında bir baska mühim benzerlik, bizim, kapitalist ve emperyalist düzene karşı savaşmamızdır. kapitalizm türkiye'de, avrupa'da ve eski rusya'da olduğundan daha zayıf gelişti. fakat vaziyet, büyük tesebbüslerdeki hemen bütün kapitalin yabancılar tarafından yatırılmış olmasıyla şiddetlenmiştir. halkımızın istismarını kolaylaştırmak
için kurulmuş olan kapitülasyon sistemi, gelişmemizi engellemiş ve bizi bu sömürüye tahammül etmeye mahkûm etmiştir.
bu rejimi ortadan kaldırma hedefine sahip bugünkü mücadelemiz her şeyden önce kapitalizme karsı yönelmiştir.

biz memleketimizi düşman istilasından kurtardıktan sonra, kamusal ehemmiyet taşıyan büyük işletmeleri devlet eliyle yönetme niyetindeyiz. böylece gelecekte büyük kapitalist sınıfların efendiliğinin ülkede hâkim olmasının önüne geçmiş oluruz. türkiye'nin büyük devletler ve onların uyduları tarafından hâlâ açık veya kapalı olarak çılgınca saldırılara hedef olmasının nedeni, bütün mazlum milletlere kurtuluş yolunu göstermiş olmasıdır.

bütün bunlar, türkiye'nin bütün müesseseleriyle ve bugünkü hükümetiyle sadece sovyet rusya'da güven hissi yaratabileceğini, batı'nın ise, bize düşman gözüyle bakmasını gerektireceği gerçeğini ortaya koyar.

milletlerarası siyaset alanında türk-fransız anlaşması, rus-ingiliz ticaret anlaşması gibi, şartların zoruyla vücut bulmuştur. bu anlaşma, gelecekte imzalayabileceğimiz anlaşmalar gibi, ideallerimizden vazgeçtiğimiz anlamını taşımaz. sizi kesin surette temin ederim ki, her halükârda büyük millet meclisi'nin türkiye'si bugüne kadar sovyet rusya'ya karsı takip ettiği siyasetten vazgeçmeyecektir ve bu konuya dair yayılmış bütün söylentilerin hepsi yalandır.

yine aynı sekilde sizi temin ederim ki, sovyet rusya'ya karsı doğrudan veya dolaylı olarak asla hiçbir anlaşma yapmayacağız ve hiçbir koalisyona girmeyeceğiz. son zamanlarda meydana gelen aramızdaki bütün yanlış anlaşılmalar,
her seyden önce ankara- moskova arasındaki yazışmaların oldukça yavaş olmasından kaynaklanmaktadır.

değerli başkanım, yüce kişiliğinizden ve yüksek karakterinizden bu içten açıklamaların iki halkımız ve hükümetimiz arasındaki dostane ve kardeşçe münasebetleri daha da kuvvetlendireceği ümidiyle samimi kardeşlik hislerimi kabul etmenizi dilerim.

mustafa kemal''


Bu forumdaki linkleri ve resimleri görebilmek için en az 25 mesajınız olması gerekir.
1922 senesinde yazılmış mektub;

''ankara, 4 ocak 1922

değerli başkanım,saygıdeğer ekselans Lenin hazretleri

ankara'da genel bir saygı ve sempati kazanan yoldaş frunze'nin, ülkemizden ayrılışı vesilesinden istifade ederek, şahsi his ve fikirlerimden başka, gizli olarak, türk siyaseti konusundaki görüşlerimi ve bilhassa, türk-rus münasebetlerini,
size, kısaca açıklamak isterim.

bildiğiniz gibi, türk ve rus halkları, yüzyıllarca sürdürülmüş boyunduruk zincirini bir hamlede silkip attıktan sonra, kendi halklarının da bu yolu takip edeceklerinden dolayı büyük korkuya kapılan büyük batılı emperyalist ve kapitalist kuvvetlerin saldırısına uğradığından, halklarımız arasındaki yakınlık ve anlaşma, kendiliğinden
gelişmistir. hatırlayacağınız gibi, müşterek umutların ve benzer şartların neticesi olarak ortaya çıkan fikirlerin gelişmesi, hükümetlerimiz arasında resmi münasebetlerin kurulmasına yol açmış ve bilhassa bu münasebetlerde tayin edici bir rol oynamıştır.

türkler ve ruslar, tarihleri, yüzyıllarca sürdürülmüs kanlı savaslarla doldurulduktan sonra,hemen anlasmıs ve uzlaşmıslar-dır. bu vaziyet, öteki ulusları şaşkınlığa uğratmıstır. pek çoğu, dostluğun geçici olduğu ve şartların
zoruyla sağlandığı konusunda bir inanca sahip olmuşlardır. hâlâ da bu inançtadırlar. fakat, iki halkın hangi şartlarla ve ne ölçüye kadar birbirlerini anlayıp sevdiğini ve eski kavgaların, zalim yöneticilerin kışkırtmaları ile çıkmış olduğunu, son savaşta asker ve subayların birbirleriyle nasıl isteksizce savaştığını görmüs olanlar, birkaç sene önce olusan yeni
vaziyetin sürekli ve istikrarlı olduğunu kabul etmekte gecikmeyeceklerdir. çünkü bu vaziyet tabii olandır ve eski istihdafı ayakta tutan suni düsmanlık ise son nefesini vermistir. türkiye'nin rejim değiştirmesi, rusya'da olduğu gibi, sosyal bir
devrimle ortaya çıkmış olmayıp, yabancı devletlerin saldırı ve hâkimiyetlerine karşı bir başkaldırma türünde olduğundan, dünya kamuoyunun dikkatini çekmemiştir. bu baskaldırış, canlı ve gerçek olarak dile getirilmemiştir. yüzeysel de olsa, ülkemiz hakkında bir bilgiye sahip olanlar, 1918 mütarekesi'nden, özellikle 16 mart 1920'den beri alınan yolun çok büyük olduğunu kabul edeceklerdir.
yüzyıllardan beri her şeyde efendilerine ve saraylılara ve daha sonra oligarşiye bağlı kalan türk halkı, 1919 yazında girişilen savaşla, kendi kaderinin sahibi olmayı başarmıstır.

açık konuşuyorum. erzurum ve arkasından sivas kongrelerinde bir araya gelen delegeler, halkların kendi kaderlerini tayin hakkını öngören bir hükme varmışlardır. siz, değerli başkanım, daha dünya savaşı'ndan önce, bu hususu müdafaa etmekteydiniz. bu kongrelerde kabul edilen kararlarla, istanbul'un yetersiz ve yeteneksiz ellerdeki iktidarı tasfiye edilecek
ve yeni yöneticileri, bizzat milletin kendisi seçecektir. büyük millet meclisi'nde bulunanlar, türkiye'de yeni bir dönemin
başladığını ve türk halkının artık uzun süreden beri olduğu gibi kendi yöneticilerinin himayesi altında değil, efendisiz yaşayabileceklerini ilan ettiler. 16 mart 1920 darbesinden sonra 23 nisan'da ankara'da büyük millet meclisi'nde toplanan
halk temsilcileri, milletin iradesini ve kaderini bağımsız ve hâkim bir varlık olarak tayin etme arzusunu ilan ettiğinde, bu isteğin, bütünüyle gerçekleşmesi milli bir gaye olmuştur.

simdi, bütün bunlar gerçekleşiyor. halk tarafından seçilmiş olan temsilciler, sadece yasama kuvvetini değil, aynı zamanda,
yürütme kuvvetini de doğrudan, kendi seçtikleri ve her hareketlerinde onlara hesap verecek vekâletler aracılığıyla ellerinde bulundurmaktadırlar. istisnai olarak, milletin bağımsızlık ve güvenliğinin söz konusu olduğu fevkalade
hallerde, halk temsilcileri, yargı vazifesini istiklal mahkemeleri aracılığıyla yerine getirmektedir. görüldüğü gibi, bizde iktidarın üç fonksiyonunun ayrılığı mevcut değil. batı'da kapitalist sistemin bütün milletin üzerindeki efendiliğini güçlendirmek ve bu sınıfın iktidarı istismar etmesi için özenle hazırlanan bu sistem, nefret uyandırmaktadır. bu bakımdan, biz
kapitalist sistemden daha çok, sovyet sistemine yakınız.

sosyal alanda da, memleketimizde benzer değişimler olmuştur. yeni vaziyetimizin ve ekonomik şartların gereği olarak, toplumun, artık istismara bas eğmemek konusundaki kararının neticesi olarak, herhangi bir çaba göstermeksizin, başkalarının emeği ile yasayan parazitler sınıfı bütünüyle ortadan kalkmamışsa bile, bu sınıfa girenlerin sayısında büyük bir azalma olmuştur. modern türkiye'de, imparatorluk döneminin efsanevi zengin sınıfı artık yoktur. büyük arazi sahiplerinin gelirleri artık düşmüştür. simdi, türkiye'de herkes düzenli çalışmak zorundadır. sonuç olarak, bugünün türkiye'sinde
atılan adımlar herkes içindir.

türkiye, batı avrupa'ya olduğundan çok, bir bakıma rusya'ya, özellikle son birkaç ayın rusya'sına daha yakındır. sonra, memleketlerimiz arasında bir baska mühim benzerlik, bizim, kapitalist ve emperyalist düzene karşı savaşmamızdır. kapitalizm türkiye'de, avrupa'da ve eski rusya'da olduğundan daha zayıf gelişti. fakat vaziyet, büyük tesebbüslerdeki hemen bütün kapitalin yabancılar tarafından yatırılmış olmasıyla şiddetlenmiştir. halkımızın istismarını kolaylaştırmak
için kurulmuş olan kapitülasyon sistemi, gelişmemizi engellemiş ve bizi bu sömürüye tahammül etmeye mahkûm etmiştir.
bu rejimi ortadan kaldırma hedefine sahip bugünkü mücadelemiz her şeyden önce kapitalizme karsı yönelmiştir.

biz memleketimizi düşman istilasından kurtardıktan sonra, kamusal ehemmiyet taşıyan büyük işletmeleri devlet eliyle yönetme niyetindeyiz. böylece gelecekte büyük kapitalist sınıfların efendiliğinin ülkede hâkim olmasının önüne geçmiş oluruz. türkiye'nin büyük devletler ve onların uyduları tarafından hâlâ açık veya kapalı olarak çılgınca saldırılara hedef olmasının nedeni, bütün mazlum milletlere kurtuluş yolunu göstermiş olmasıdır.

bütün bunlar, türkiye'nin bütün müesseseleriyle ve bugünkü hükümetiyle sadece sovyet rusya'da güven hissi yaratabileceğini, batı'nın ise, bize düşman gözüyle bakmasını gerektireceği gerçeğini ortaya koyar.

milletlerarası siyaset alanında türk-fransız anlaşması, rus-ingiliz ticaret anlaşması gibi, şartların zoruyla vücut bulmuştur. bu anlaşma, gelecekte imzalayabileceğimiz anlaşmalar gibi, ideallerimizden vazgeçtiğimiz anlamını taşımaz. sizi kesin surette temin ederim ki, her halükârda büyük millet meclisi'nin türkiye'si bugüne kadar sovyet rusya'ya karsı takip ettiği siyasetten vazgeçmeyecektir ve bu konuya dair yayılmış bütün söylentilerin hepsi yalandır.

yine aynı sekilde sizi temin ederim ki, sovyet rusya'ya karsı doğrudan veya dolaylı olarak asla hiçbir anlaşma yapmayacağız ve hiçbir koalisyona girmeyeceğiz. son zamanlarda meydana gelen aramızdaki bütün yanlış anlaşılmalar,
her seyden önce ankara- moskova arasındaki yazışmaların oldukça yavaş olmasından kaynaklanmaktadır.

değerli başkanım, yüce kişiliğinizden ve yüksek karakterinizden bu içten açıklamaların iki halkımız ve hükümetimiz arasındaki dostane ve kardeşçe münasebetleri daha da kuvvetlendireceği ümidiyle samimi kardeşlik hislerimi kabul etmenizi dilerim.

mustafa kemal''


Bu forumdaki linkleri ve resimleri görebilmek için en az 25 mesajınız olması gerekir.
  Alıntı ile Cevapla

IRCForumlari.NET Reklamlar
radyo44.com.tr
Cevapla

Etiketler
lenine, mektubu, mkemalin, vladimir

Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Konu Acma Yetkiniz Yok
Cevap Yazma Yetkiniz Yok
Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-Kodu Kapalı
Trackbacks are Kapalı
Pingbacks are Açık
Refbacks are Açık


Benzer Konular
Konu Konuyu Başlatan Forum Cevaplar Son Mesaj
Vladimir İliç Lenin (1870 - 1924) Liaaa Düşünürler 1 03 Mart 2012 18:05
Ali Kemal (Ali Kemal Kimdir? - Ali Kemal Hakkında) Zen Tarih / Siyaset 0 20 Şubat 2012 22:43
Vladimir Tatlin Damla Ressamlar 0 09 Eylül 2011 12:24
Vladimir Vladimiroviç Mayakovski ŞiirLeri.. Sevda Şiir, Hikaye ve Güzel Sözler 0 25 Kasım 2010 18:56