|
Sevgi Yapayalnız kaldığında , oturup da bir başına. Sakın ağlarmıymış melekler deme ağlar işte. Hemde gözyaşlarını içinde saklayarak. Kanatlarını yüzüne siper yaparak. Tüm kırılmışlıklarını saklar da içine. Yine koşar herkesin derdine yardımcı olmaya. Kulların gözyaşlarını silerde kendi gözyaşlarını saklar kanatlarının ardına. Ağlar melekler de , herşeye . Ne biliyor ki insan oğlu , ne bilir ki onun kırılganlığını , acılarını. O da sevmiştir belki. O da imkansızca tutulmuştur belki. Bilirim melekler biz insanlar gibi değil ki. Olmaz ama , hadi oldu diyelim. Ama Azrail aşık olurmuş ya canını alacağı kula günün birinde , kul da vurulurmuş ya görmeden daha. Bilmezmiş ya alır Azrail canını. Ama inatla , ısrarla ister ya can alıcı meleğini. İşte başlamıştır aşkın imkansızlığı orda. Kul sever Azrail i , vermek ister canını seve seve . Azrail de almak istemez o canı seviyordur çünkü delice. Yapacak bi şey yoktur. Azrail alacaktır kulun canını. Kulda verecektir canını Aşk bu ya . Yoktur yapacak birşey. Ve zaman kum saati gibi akıp gider herkesin avuçlarından. Biter tüm umutlar , yaşanabilecek sadece kalmıştır bir kaç saat. Belki varsa şans bir kaç saat. Gelmiştir veda zamanı. Son bir öpücük borçludur Azrail kula , o son öpücük en son vurucu hamledir. Artık kulun canı dudaklarından kalbine inmiştir . İMKANSIZ AŞK öyle bir zehirdir ki , işlemiştir bile Azrail in ruhuna. Kulsa hiç pişman olmamıştır , öldüğünden yok olduğundan . AŞK uğruna , feda etmiştir fani bedenini. Ama meleğinde ruhu gitmiştir ölen kulla beraber. Artık yoktur yaşamanın bir anlamı. Ve ağlar meleklerde , hiç istemeden meleklerde düşer yerlere.. Tüm melekler AŞK ı hakeder , tüm kullarda Bir melek uğruna ölmeye itiraz etmez. AŞK başka nasıl olabilirdi ki zaten.. Ölmeyi göze almayacaksa |
Sanş sende belkide tüm sevda tohumları ve sende yazılmamış henüz en güzel aşkların en çirkin sonları değmemiş belkide yüreğine o sonsuz hasret rüzgarları korku yok yüreğinin sokaklarında gözyaşı yağmamış gökten yüreğinin yer yüzüne yada hiç bir bakış yakmamış içini öyle derinden sevdayı olduğu gibi yaşamışsın belkide olduğundan fazla , öyleki taşmış bütün aşklar içinden kaybedecek çok şeyin var belki de ama yok içinde kaybetmek korkusundan eser benimse kaybedecek birşeyim yok ama korku kol gezer yüreğimin sokaklarında sevmek adına attığım her adım bir parçamı almış kaybolmuş sonunda benide kaybetmiş her sevdada biraz daha sönmüşüm sırılsıklam gözlerimle her sonda bir mavzer patlamış yüreğimde yüreğim param parça içimde vazgeçmişken çıkmışsın karşıma son nefeslerimde bahsetmişsin bana aşktan son nefeste düşmüş gözlerin yüreğime son nefeste yıldız olmuşsun gecelere son şans diye fısıldamış dudaklarım ve bitmişim işte öyle işte öyle kesilmiş biletim sadece gidişlik yine son şans demişim sen duymamışsın sadece ağlamışsın bense anlamışım herkesin defalarca varda şu hayatta son şansı bir ölenlerin yok geri dönme şansları... |
Cevap: İmzalık Gifler ve Resimler [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] |
Kopamadım senden Bugün hüzün vurdun sevdama Korkutucu sessizlik Kırarken umutlarımı Hüzün vuruyordu sevdama... Ben, Dokunurken tomurcuk güllere Ellerimde soluyordu yaprakları Ağlıyordum... Göğsünü ararken yanaklarım Gözlerim sensizliğin karanlığındaydı Hüzün vurdun sevdama... Ben, Yüreğim avuçlarımda gelirken sana Sen, Yüzüme kapadın bütün kapıları Gidemedim... Senden uzağa gidemedim Yüreğim avuçlarımda Bekliyordum seni eşikte Tek bir adım atamadım... Yara aldım Ama Kopamadım senden Karamsar bulutlar Sararken mavili gökyüzünü İsmini fısıldıyordum rüzgârlara Sana sesleniyordum: ’Yaramı saracak mısın sevdiğim... Sevdama vurduğun hüznü alıp Umutlarla öpecek misin yüregimi? ’ Güneş bulutları dağıtıp Gözlerimde gülerken, Sen, Kapadığın kapıları aralıyordun Gökyüzünün mavisini alıp Umutla öpüyordun yaralı yüreğimi |
Gelme bu yol korkaklar için değil iyi oldu gelmediğin bu sulardan her babayiğit içemez, bu köprüden her benim diyen geçemez, iyi oldu gelmediğin yumuşacık yürek gerek, sevgi kadar derin gözler, inançlı bir bilek gerek iyi oldu gelmediğin. sen, bilindik kıyıların sığ sularından açılmadan yaşarsın sen,okyanus mavisine uzaklardan bakarsın, biz, yürüyemeyeceğin kadar uzak, düşleyemeyeceğin kadar renkli, ve berrak bir ülkeye birlikte gidemezdik. sen, açık denizlerden habersiz bir balık, yalçın tepelerden uzak bir martısın. sen, benim için korkak, herkes için heryerdeki insansın. iyi oldu gelmediğin. alınmanı istemem, darılman üzer beni, sana yalan söyleyemem. tabi, hep sevdim seni, sende sığ suları, sende martıları, açık denizden habersiz balıkları, sıradan insanları. geçemeyeceğin köprüleri, düşleyemeyeceğin mavileri sende korkaklığı sevdim. sende korkaklığı sevdim.. iyi oldu gelmediğin.. iyi oldu iyi oldu. çok iyi.. |
Hani Olmazdık Çocuk gibiyim bugünlerde; Herşeyden alınıyorum Biri azıcık içime dokunan Bir söz söylese; Ağlayacak gibi oluyorum, Kırıyorum karşımdakini.. Sanki sonu olmayan Kapkaranlık bir yoldayım da Çıkış arıyorum.. Gülüşlerim bir türlü Yansımıyor dudaklarıma. Hep yarımhep eksik günler yaşıyorum. Yüreğim ağır geliyor bana... Hayata karşı bir yenilmişlik Bir boşvermişlik içindeyim Oysa herkes uzun zaman önce Güneşe açtı kucağını Bense nereye gitsem Gri bulutları sürüklüyorum peşimden Güneş bir benim içime doğmuyor nedense... Nicedir huzurla uyumanın Ne demek olduğunu unuttum. Tatsız tuzsuz bir hayat işte... Bu salak bu saçma bu delice Mutsuzluktan kurtulmak istiyorum Ama mümkün olmuyor... Nereye baksam seni görürken Nasıl yapacağım bunu? Daha önce çok denedim... Çok denedim seni unutmayı Ve yayılıyorsun bütün bedenime... Seni yok sayarken yaşamak daha kolaydı, Kalbimin önüne bir duvar örmüştüm, Aslında ben değil de sen örmüştün, O duvarı bilmeden... Acı, özlem, hüzün gibi duygular, Giremiyordu yüreğime. Kendimce rahattı Bir yol tutturmuş gidiyordum "Olmazdı"diyordum "İmkansız bir aşktı"diyordum. Avutuyordum kendimi şimdi seninle Yaşadığım ne varsa bir film şeridi Gibi geçiyor önümden! Her aynaya baktığımda beni değil, Seni görüyorum!!! Söyler misin bütün bunları yaşarken Nasıl silebilirim seni? Nasıl olmadığını varsayabilirim? Özledim seni birtanem... Özleminle başedemiyorum artık...Olmuyor... "Gel"desem"sev"desem gelir misin? Kollarını açarak koşar mısın bana? Bu sevdayı ötelere taşır mısın benimle? Beni sensizlikten ve Bu bitip tükenmez acıdan Kurtarır mısın? |
Biliyor musun? Seni acıtan beni öldürüyor Biliyor musun? Her gün… Bir gel-git bırakıyorsun avuçlarıma Azalıyorum. Uzağındayım Sana sarılsam kül olacağım sanki Korkuyorum seni kaybetmekten… Her kalp atışım bir deprem… Asılı kalıyorum bakışlarına… Her yanım dökülüyor… Kırılıyor içimde bir şeyler… Kayboluyorum…. Aklından geçenler seni acıtıyor Görüyorum… Seni acıtan beni öldürüyo Biliyor musun ? |
Ayrılamadım Hayalinden [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] Ayrılamadım Hayalinden icimde alevdin hani sonmeyecektin tek derdimsin benim hani gitmeyecektin Senden son hatira bana gozyaslarimi sensizim farkinda degilsin belki veda edemedim bir turlu hayaline elveda diyemedim resimlerine kalbime gomemedim seni sevginle yeminlerini sayikladim ben her gece yep yeni umutlar yaratmaya calistim olmadi gulum hayalinden ayrilamadim hep ayni manzara hep sen varsin satirlarimda isyan olmazdi yanimda olsaydin gulumdun sen benim sana dogru uzandim dikenleri batti seni sonsuza tutamadim bu ben sensiz mutluluga oldu dusman kanayan kalbimin yarasini ben saramam Kurtulamadim beni kahreden o ozleminden Kacamadim narin bakan yalan gozlerinden Ayrilamadim senden ben o sevginden Unutamadim seni sen eden hayalinden senin sevgin yalanmis benim rolum dram basrolde sen vardin bendim aglayan yalan doluydu Gercekci mekan, bir buyuk oyuncu ve birsuru figuran hepsi oyunmus sense yonetmen ben aci ceken biten bedel odeyen isyanimi rap anlar baska belirtemem boynu bukuk kaldi yazamadi kagit kalem aci ya aci ekler gecen gunler caresizim diyer yarisini ariyor kaybolmus kalbim donmiceni bilerek hala seni beklerim olecegimi bilsemde yine severim tek tebesumun yeter sevindirmen icin resimlere bakip eskilerle yetinirim bilmem bu dunyada sensin neylerim sakin bende once olme hemi sinemim Kurtulamadim beni kahreden o ozleminden Kacamadim narin bakan yalan gozlerinden Ayrilamadim senden ben o sevginden Unutamadim seni sen eden hayalinden Dunyami aydinlatan sendin gulum gidince her yerimi karanliga dondurdun var olan sendin sende yalana donustun melek gibiydi gorunusun seytana boruldun Kalbimdeki sevgi coktu toprak altina ne cok sevmisim meyer girmezki tabuta sensizlige muhtac kaldim care yok baska elbet bunada alisirim yara ustune yara Sevgin bedenimden ayri dustu simdi sen ayrilsan bile ben ayrilamam ki gozlerin benden cok uzaklara gitti nerde olursan ol hayalin gitmezki Cok dusler vardi hayatima sigdiramadigim umutlar vardi ruyalarda kavusamadigim birde sen vardin sacinin teline kiyamadigim gozyaslarima sen kiydin tutki akmasin Kurtulamadim beni kahreden o ozleminden Kacamadim narin bakan yalan gozlerinden Ayrilamadim senden ben o sevginden Unutamadim seni sen eden hayalinden Alıntı |
Böyle Olur Diplomalı Eşşeğin Yol Hikayesi Böyle Olur Diplomalı Eşşeğin Yol Hikayesi Böyle Olur Diplomalı Eşşeğin Yol Hikayesi Sabah çıktım evden, işe doğru! Kaldırımlar güzeldi, hava mis! Attım cebime anahtarları, es geçtim arabamı! Bugün taban tabana gidecektim, ekmek tekneme! Altı tane genç çıkıverdi karşıma! Mahallenin satanistleriymiş! Bu kurbanda, birleşip, Kaplan’a gireceklermiş… Selamladım, geçtim! On beş adım daha attım! Zenci arkadaşını, şaka olsun diye ‘’Köle’’ yapan, hergele, ilişti gözüme… Oralı bile olmadım, oradan uzaklaştım! Yirmi üç adım attım! Klitoris’i, Yunanistan’ın Kültür Ataşesi sanan zihniyet, çıktı karşıma… Yoluma devam ettim! Yerli malı haftasında, okula TEKEL bira götüren, beşinci sınıf öğrencisine rastladım! İki çektim kulağını, verdim nasihati,ulaştım,beşyüzüncü küsür metreme… Daha tepilecek beş kilometrelik yol var! Altıyüzüncü metrede bir dilenciye rast geldim! Ulan,’’ Rakun gibi adamsın, çalışsana!’’ diye azarladım kefereyi! Ameliyatla, Ayı olup, altı ay boyunca uyumaya uğraşan bir miskine denk geldim, hemen sonra! Cebimdeki 10 gr.lık bal kutusunu, tıkıverdim ağzına! Kahvaltımı, sek simitle yapacaktım anlaşılan! Birinci kilometreyi geride bıraktım! Kaldı dört! Meşhur olmamak için, köye kaçan, şehirli kız geliyordu, tam karşımdan! Selamladım onu başımla! Saygıyla! Bana bir şey soracaktı, herhalde! Birşeyler geveledi ağzında aşifte! ‘’Çıkar şu üstündekilerini, ne dediğin anlaşılmıyor!’’ diyerek, cevapsız bırakmadım onu! Gözümde beyaz bir perde belirdi aniden! Objelerde flu gibi nedense! Çevre kaymaya başlıyor gibi! Sanırım rüyadayım! Neyse boşver, yarım saat daha uyuyayım, işe arabayla giderim! Alıntı |
Bu şehre yağmur yağıyordu [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] Bu şehre yağmur yağıyordu. Bu şehre yağmur yağıyordu. Bütün şehir ağlıyordu. Ben en çok çocuk halimle üşüyordum. Kimse sen değildi, kimseyi istemiyordum. Şehirle birlikte ben de ağlıyordum. Göz yaşlarımı kimse fark etmiyordu. Yorgun adımlarla, ıslak sokakları dolaşıyordum. Bir yerlerde seni bulmayı umuyordum.Yürüdükçe daha şiddetleniyordu yağmur. Sokak sokak geçerken bu şehri umudumu kaybediyordum. İşte en büyük tehlike buydu. Umutsuz yaşar mıydı insan¿ Umutsuz direnilir miydi hayatın acımasızlığına¿ Yağmura ev sahipliği yapan gece, hiç aşılamayacak bir engel gibi karşımda duruyordu. Hazırlıksızdım, sensizken saatlerin bu kadar geçmez olduğunu bilmiyordum. Koynuma hasretimi alıp uyumaktan nefret ediyordum. Bu yüzden gece bitsin diye yürüyor, yürüyor, yürüyordum. Ah, şu köşe başını döndüğümde görebilsem seni, ya da şu parkın sırılsıklam olmuş banklarında otururken bulsam. Bilirim sen de seversin yağmuru, aldırmazsın ıslanmaya. Bu yüzden şaşırmazdım seni gördüğümde. Bir köşe başı daha dönüyordum, yağmur bana eşlik ediyordu. Şehrin sokaklarında değil, senin yokluğunda kayboluyordum. Nereye gitsem diye düşümüyordum çünkü sen olmadıktan sonra hiçbir yer fark etmiyordu. Öylece, amaçsızca dolaşıyordum. Oysa her sokağa sevdamızı yazacaktım ben. Taşlara adını kazıyacaktım. Sevgimiz yıllara, yağmura, kara meydan Okuyacaktı. Yıkılmayacaktık, yıpransak da antik çağdan kalan bir kale gibi ayakta duracaktık. Bir maratonun iKi güçlü koşucusu olacaktık. Sevda koşumuz ancak ölümle noktalanacaktı. İçim üşüyordu, titriyordum.Bir sabahçı kahvesi, giriyordum. Demi sevdalardan süzülmüş bir bardak taze çay Titremem duruyordu biraz. Kahveci çırağının sesiyle irkiliyordum, çok ıslanmışsın, sobanın başına geç... Bir yanardağın içine atsalar beni ısınır mıyım sanıyorsun¿ Beni ancak teninin sıcaklığı döndürebilir hayata. Ancak, Ellerini tuttuğumda yaşadığımı anlayabilirim. Çay boğazıma diziliyordu, bitirmeden kalkıyordum. Biliyordum, bir başka gecede, bir başka yağmurda yine sensiz, yine umarsız, yine yalnız yürüyeceğim bu yolları. Yeter, gel artık.Gel, dindir bu yağmuru, bu gözyaşlarını... Alıntı |
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 07:01. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.11
Copyright ©2000 - 2026, vBulletin Solutions, Inc.
Search Engine Friendly URLs by vBSEO
Copyright ©2004 - 2025 IRCForumlari.Net Sparhawk