[MeLiNNa]

hiç bu kadar gülmemiştim iyiki gitmişim iyi geldi.

[yoSun]

Uykum kaçtı ; hangi koyunları saysam gelir ki;

[Katherina]

Anlayışlı olan beni anlayışlı, aptal olan ise aptal bulur. Bence ikisi de haklıdır.

[Syst3m]

Ben tehlikeli değilim. Sadece oyun olduğunu anladığımda, kuralına göre oynuyorum...

[MeLiNNa]

çok konuşmaktansa susmak her zaman daha iyidir,kaldı ki kendini anlatamadıgın birine dil döküyosan!

[kup{a}pazl]

Çok da bir şey söylemeye gerek yok aslında. Dünyanın kalbi senin göğsünde atıyor...

[Schwarz]

Fenerin maçı var!

[Katherina]

Gözyaşını mürekkep etmeyen aşkın kimyasıydı.
Gün geldi aşk, "Kimya"sına da kıydı.

[Mara]

Galata Kulesi.

6 haziran 1973
pırıl pırıl bir yaz günüydü
aydınlıktı, güzeldi dünya
bir adam düştü o gün galata kulesinden
kendini bir anda bıraktı boşluğa
ömrünün baharında
bütün umutlarıyla birlikte
paramparça oldu
bir adam düştü galata kulesinden
bu adam benim oğlumdu

gencecikti vedat
ışıl ışıldı gözleri
içi
bütün insanlar için sevgiyle doluydu
çıktı apansız o dönülmez yolculuğa
kendini bir anda bıraktı boşluğa
söndü güneş, karardı yeryüzü bütün
zaman durdu
bir adam düştü galata kulesinden
bu adam benim oğlumdu

“açarken ufkunda güller alevden”
çıktı, her günkü gibi gülerek evden
kimseye belli etmedi içindeki yangını
yürüdü, kendinden emin
sonsuzluğa doğru

galata kulesinde bekliyordu ecel
bir fincan kahve, bir kadeh konyak
ölüm yolcusunun son arzusuydu bu
bir adam düştü galata kulesinden
bu adam benim oğlumdu

küçücüktü bir zaman
kucağıma alır ninniler söylerdim ona
uyu oğlum, uyu oğlum, ninni
bir daha uyanmamak üzere uyudu vedat
6 haziran 1973
galata kulesinden bir adam attı kendini
bu nankör insanlara
bu kalleş dünyaya inat
şimdi yine bir ninni söylüyorum ona
uyan oğlum, uyan oğlum, uyan vedat.

/ Ümit Yaşar Oğuzcan.

[Nadas]

sınavlardan kurtulmalıyım !