Bugün fazlasıyla yorgunum aslında,şu yazdıklarımı bile perişan halde yazıyorum. Bu yorgunluk çok gezmemden mi yoksa hatıraların kafamı zonklatmasından mı kaynaklanıyor bilmiyorum. Ama gene de güzel hatıraları anımsamak...

Alıntı:

”Anıların son kullanma tarihi var mıdır ? Hatıralar kutulansaydı onlarında son kullanma tarihi olur muydu? Eğer öyleyse asırlar boyu bozulmamalarını isterdim.” Bazen aşk ‘ta çok talihsiziz. Ben böyle olduğumda koşarım .Koştuğun zaman vücudun su kaybeder.Geriye göz yaşları için su kalmaz . Chung Hing Sam Lam / Chungking Express

Güzel olabilirdi aslında hatıraların kutulanıp bozulmamalarını sağlamak ama şu bir gerçek ki hayatta acı hissettiren hatıralar da var. İnsanın nefesini kesen, böyle içinde bir yerleri boğum boğum hissettiren...

Koşmak lazımmış böyle durumlarda. ♫♫♫ Eternal Tears of Sorrow*The River Flows Frozen, kulağımda bu şarkıyla kilometrelerce koşabilirim...

(Nedense tempolu şarkılarda koşamıyorum ben, ille cız ettiricek içimi.)