KİMİZ
 

KİMİZ?


Yaslıyız, kapkara olsak da hayâlet değiliz;
Silemezsin, izimizdir yerin altındaki iz.



Şahlanır göklere inkâr edilen heykelimiz,
Gösterir ufku, ölürken bile, solgun elimiz.



Kırılan göğsümüzün darmadağın mermerine,
Bir alev dalgası mecz eylemişiz kan yerine.



Yerde dursak ne çıkar, gökte yürür maksadımız,
Titretip burcuna, bârûsunu zulmün, adımız.



Yüzümüz zulme susarken gözümüz ses kesilir;
Zâlimin rûhuna zulmün leşi mahbes kesilir.



Dökülen kanlarımız, farzı muhâl olsa heder,
Yine tek damlasının kendi yeter, yâdı yeter;



O kızıl damla ki bir hutbesidir hakkımızın.
Gezer etrafını çığlık gibi âfâkımızın.



Boşa gitmez, heder olmaz, vurulup düşdüğümüz,
Zâlimin göğsüne çarpar düşüyorken ölümüz.



Canımızdır, acı hissetmeyerek, verdiğimiz;
Şaşırırsın, şu asırlar sana anlatsa kimiz...


MİTHAT CEMAL KUNTAY

MARŞ
 

Gök mavi, başak sarışın..
Tadı ne güzel barışın.
Karları ılık olacak
Yarın yuvalarda kışın.



On altı yaş kucağına
Koşabilir yirmi yaşın
Kanatları üzerinde
Aşkın, dileğin, alkışın.



Gök mavi, başak sarışın..
Tadı ne güzel barışın!
Fakat senin on savaşa
Değer, ey yurt, bir karışın!


ARİF NİHAT ASYA

MEHMETÇİK'E KASİDE
 

Ey milletimin lahzada halkettiği ordu!
Baktın ki bir bütün bir vatan elden gidiyordu,



Boğdun coşarak düşmanın gayzını kanda..
Derler ki, esaret denilen halka cihanda



Bir geçti mi hür boyna, asırlar kıramazmış;
Bir secde eden, bir daha baş kaldıramazmış!



Ancak sen o zinciri söküp kırmayı bildin;
Gökten geniş alnınla ne taptın, ne eğildin.



Dünya seni sehpaya çekerken gözü bağlı;
Mağlubu o gün gördü cihan galip edalı..

Bir taştı, fakat, benliğin en sonra kabından, Sarsıldı cihan kükremiş arslan gazabından.

Çarpıştın ölümlerle, boğuştun heyecanla;
Sildin kara gözlerden akan yaşları kanla!



Memnun kapanır gözlerim ölsem de vatanda;
Madem ki cihan neş'eli, madem ki bu anda



Seyretmede bir kafile Türk ordularından,
Şarkın ebedi fecrini İzmir sularından!


FARUK NAFİZ ÇAMLIBEL

Yüreğin kadını, erkeği yok.
 

KADIN OLMAK...
Hem kolay, hem zor. Hem uçuruyor, hem yoruyor.
Hem kavuruyor, hem savuruyor.

KADIN OLMAK...
Boyayla, makyajla güzelleşmek değil...
İç güzelliğini ortaya koyabilmektir.
Her erkekte bir parça bırakmak değil, bir erkekte bütün olabilmektir.
Var mı kalbinizle tamamladığınız, tamamlandığınız bir dünya?

ERKEK OLMAK...
Hayatına birçok kadının girmesi değil...
Hangi kadını gerçekten sevdiğin ve ona ne kadar dürüst olabildiğindir.
Geniş omuzlara sahip olmaktan önce, hangi kadına o omuzlara yaslanacak kadar güven verdiğindir. Var mı omzunuza başını dayadığında kanatlarını güvenle indiren bir melek?

KADIN... ERKEK...
Ama kadın olmak ya da erkek olmaktan çok, daha önemli bir şey var ki...?

İNSAN OLMAK...!
Ama gerçekten.
İnsan olmak para kazanmakla, başarıyla, kariyerle değil...
İnsan olmak, karşındaki sohbet ettiğin kişiyi anlamakla olur.
Ağlayan bir insanın hüznünü ya da sevinçli birinin sevincini paylaşmakla olur.
Sevgiliniz, eşiniz, dostunuz, arkadaşınız, anneniz, babanız, karşınızdaki her kimse; ona içinizdekileri, hissettiklerinizi söylemekle, bunu ona yaşatmakla olur.
Çok sevdiğinizi içinizde duyumsamakla ve bunu ona hissettirmekle olur.
İşte o zaman insan, yaşamın nefesini büyük bir zevkle solur.
İşte o zaman ruh ve beden hayatta daha renkli can bulur.
Can dediğiniz ne ki?
Çölde bir kum tanesi.
Yani...
Tek bir gerçek var.
Tek.
Yürek...!
Ve...
Yüreğin kadını, erkeği yok.
Bir mert olanı var, bir de namert olanı...

Cevap: Yüreğin kadını, erkeği yok.
 

Paylaşım İçin teşekkürler. ☺

Cevap: Yüreğin kadını, erkeği yok.
 

Yüreğin kadını, erkeği yok.
Bir mert olanı var, bir de namert olanı...


Ainen canım.

Nefretin Çocuğu
 

Nefretin Çocuğu.

Nefretin çocuğuyum ben
Nefretten başka bir şey görmedim ki!
Sevgi masalları dinlerim ben
Sevgi nedir bilemem ki!
*
Sevemedim hiç kimseyi
Hiç kimse beni sevmedi ki!
Göz yaşlarım dinler beni
Başka dostum olmadı ki!
*
Aradım sevgiyi her yerde
Sevgi masalları çınladı içimde.
Kapılar kapandı yüzüme
Duvarlar yıkıldı gözlerimde.
*
Lanetlenmişim bir kere
Kutup rüzgarları ısıtmış yüreğimi
Asi olamam ki kaderime
Karanlık avutur bedenimi.
*
Dört duvarla çevrili hayatım
Karanlık kuytu bir köşesinde yalnızım.
Sevgiye uzanmaz oldu ellerim.
Bırakın! Artık kırılmaya dayanamam .
*
Nefretin çocuğuyum ben
Bırakın sadece nefret sevsin.
Söküp çıkarın kalbimi bedenimden
Nefret kalsın o günlerden.
*
Kendimden bile nefret ederim ben
Ezin,parçalayın,yakın beni.
Ne de olsa,
Nefretin çocuğuyum ben.

*
(aLınTı)

Kimse Farkında Olmayacak
 

Yıllarca beni arayacaksın
Artık bulamayacaksın
Taş olacağım geçemeyeceksin
Nar olacağım dallarda senin için
Beni koparark yiyeceksin
O zaman öpeceğim ,öptürmediğin dudaklarından
Farkında olmayacaksın


Kalbine sokmadın beni
Gireceğim kan olacağım
Benliğini fethedeceğim
Farkında olmayacaksın


Elini kesilecek,akacak kanın yere
Hiç ağlamamıştın bana
O zaman ağlayacaksın işte


Akacak damla damla yere
Hiç ağlamamıştın bana
Bilmeden ağlayacaksın
Yataklara düşeceksin
Öleceksin benim için
Zavallı kansızlıktan öldü diyecekler
KİMSE FARKINDA OLMAYACAK....

Nefret
 

Ne sensizliğe kızıyorum
Nede senden kalan yalnızlığa
Sevgimle dağlıyorum yüreğimi
Olsun karanlık geceler anlıyor beni
Onlarada anlattım seni
Onlarda ağladı halime
Dillerden düşmüyorum sayende
Yinede çılgınca bağırmak,haykırmak istiyorum
Senden nefret ettiğimi cümle aleme
Olsun güzelim olsun
Katlanırım bu sensiz sancılara
Gözündeki bakışlara benzeyen
Bende ağlıyorum yalanlara...

Benim Günahım Aşktır
 

Benim günahım aşktır, senin erdemin nefret:
Sevgi günahtır diye günahımdan nefret bu.
Gel, kendi durumunu benimkine kıyas et,
Görürsün siteminin ne haksız olduğunu.
Haklıysa da, o sözler kızıl süsünü bozan
Ve benimkiler kadar bol sahte aşk senedi
Düzüp başkalarının yataklarını talan
Eden dudaklarından işitilmemeliydi.

Seni sevmem yasaldır; bak, seviyorsun sen de:
Gözüm sırf sana düşkün, senin gözün onlara;
Merhamet yüreğinde kök salıp boy versin de
Acımanla hak kazan sana acınanlara.
Aramağa kalkarsan kendi gizlediğini
Senin kendi örneğin yoksun bırakır seni.

William Shakespeare